Heer, vandaag vertrouwen wij het lichaam van Uw zoon...
kolonel George Herbert Merryweather toe aan de aarde.
Stof zijt gij, en tot stof zult gij wederkeren.
We vragen U hem te laten herrijzen in het eeuwige hiernamaals.
De Heer heeft gegeven, de Heer heeft genomen.
Sta ons bij, O Heer, op dit moment van droefenis.
Juffrouw Merryweather.
Aldus luidt de uiterste wilsbeschikking...
van kolonel George Herbert Merryweather te Londen.
Heeft hij alles verloren?
Inclusief het huis?
Nee, m'n vader kan niet in Londen zijn geweest.
Hij zei dat hij meteen thuis zou komen, anders had hij me toch...
Je vader heeft je wel dit boek nagelaten.
Dit is het enige erfdeel.
'Aloude kronieken van de Moonacre Vallei.'
Ik weet dat dit moeilijk voor je is...
maar echt, ik weet zeker dat je vader van je gehouden heeft.
Hij was alleen...
En vergeet niet...
dat iedereen ooit in z'n leven z'n eigen weg gaat.
Juf Heliotroop, 't gaat wel. Echt waar.
Eens, in een ver en vredig verleden, vele honderden jaren terug...
ademde de Moonacre Vallei een geest van magie.
Er leefde een jonge vrouw wier huid glansde als een ster.
Haar hart was zo zuiver als het maanlicht...
en zij was zo dapper en goed van inborst...
dat de natuur haar omhelsde alsof zij haar eigen dochter was.
Op een gedenkwaardige avond zegende de maan haar...
met een wonderbaarlijk geschenk...
dat de magie in de vallei voor eeuwig zou veranderen.
De Maanparels.
Vanaf die dag stond ze bekend als de Maanprinses.
Twee families leefden aan de rand van de vallei in harmonie.
Ze deelden de rijkdom van de natuur.
De Maanprinses, uit 't geslacht De Noir was verliefd...
en stond op 't punt te trouwen met heer Wrolf Merryweather.
Haar vader, heer William De Noir, zegende het huwelijk...
door hen een zeldzame, zwarte leeuw cadeau te geven.
Voor mijn dochters bruidegom...
Dank u, vader.
In ruil daarvoor schonk heer Wrolf z'n bruid een eenhoorn.
Weggelokt van de kudde wilde witte paarden uit de oceaan.
Alleen zo'n mooi en puur dier is goed genoeg voor een Maanprinses.
Haar hart was vol van vreugde.
De Maanprinses besloot de magische parels aan beide families te tonen.
Deze parels, uit de diepste plek in de oceaan zijn geschonken...
door Moeder Natuur.
Ze zullen ons oneindig veel rijkdom schenken.
Kijk, ze hebben bijzondere krachten.
Ze onthullen wat iemand diep in z'n hart voelt.
Volgens de legende zijn de parels zo krachtig...
dat ze alle wensen kunnen vervullen, zowel goede als kwade.
Vaarwel.
En u bent Maria Merryweather, neem ik aan.
Beste man...
Vooruit.
Hier. Niet zo treuzelen jij.
Vaarwel.
Juffrouw Heliotroop... - Maria...
Toen je lieve moeder stierf, heb ik haar beloofd dat ik voor je zou zorgen.
Dus ik ben niet van plan je nu in de steek te laten.
Zelfs niet nu je gaat wonen bij je oom, ergens op 't platteland.
Nee, ik blijf bij je.
Waar zijn m'n tabletjes nou.
Dit doet m'n spijsvertering geen goed.
Die maag van me...
Wie wil er nou op 't platteland wonen. Dat is zo plattelands.
Er is nog maar één ding dat ons kan redden.
Borduren.
Wat is er? Zijn we er al?
Is hij doof of zo?
Die man is overduidelijk een halve gare.
Fouilleer haar. Fouilleer die ouwe.
Waar zijn ze?
Doorzoek haar zakken.
Wie waren dat? Wat wilden ze van ons?
Geen zorgen. Heer Benjamin zal ons beschermen. Echt waar.
Dames...
Welkom op Moonacre.
Vervelend dat 't zo heeft moeten lopen.
Maar goed... Het zij zo.
Oom, het is fijn u te ontmoeten.
Juffrouw Heliotroop.
Heer Benjamin, het was een vermoeiende reis.
Een uur geleden zijn we overvallen door bandieten.
Bewaar uw fascinerende verhalen voor een geschikter moment.
Z'n naam is Wrolf.
Hij schrikt sommige mensen af. Hij kan je in een mum van tijd doden.
Maar jij bent een Merryweather. Hij zal je waarschijnlijk niks doen.
Juf Heliotroop, uw kamer is daar aan de rechterzijde.
Dank u, heer Benjamin. Heel fijn.
Kom, Maria. Jouw kamer zal wel naast die van mij zijn.
Nee, haar kamer is boven in de toren. - Maar oom...
Kijk eerst maar eens voordat je je neus ervoor ophaalt.
Welterusten, oom.
Ook een goedenacht.
Hoe komt dit nou hier?
Nee hoor. Nee, dat ga ik niet dragen.
Jongedame.
We ontbijten in die kamer daar.
Hoe kom je daar aan?
Dat heeft m'n vader me nagelaten.
Dat had hij nooit mogen doen. Dit hoort hier thuis.
Maar dat is van mij.
Juffrouw Heliotroop.
Zeg hem dat hij m'n vaders boek moet teruggeven.
Maria. Mijn hemel. Hou je een beetje in.
Maar moet ik hem dan zomaar...
Hij bergt het vast ergens veilig voor je op.
Ga vlug zitten, en eet je pap op. - Jongedame.
Kijk eens. Uw ontbijt, jongedame.
Maria, je zou deze eierschotel echt eens moeten proberen.
Die moet je vooral genieten in stilte.
Wat interessant.
Oom, u moet echt m'n vaders boek aan mij teruggeven.
U heeft een uitstekende kokkin, heer Benjamin.
Werkt ze al lang bij u?
Er is in geen jaren meer een vrouw in huis geweest...
en die stilte was een waar genot.
Dit plattelandseten van u doet wonderen voor m'n spijsvertering.
Mag een man in z'n eigen huis niet rustig van z'n ontbijt genieten?
Leg nou eens uit waarom u zulke luidruchtige, irritante vrouwen...
in uw fijne, stille huis heeft uitgenodigd. lk ben heel benieuwd.
M'n nutteloze broer laat schulden na, en ik moet voor je zorgen.
Die man deugde nergens voor. - Heer Benjamin.
Hoe durft u. M'n vader was een kolonel.
Ja, en hij was geld verschuldigd aan het halve regiment.
Hij vocht voor z'n vaderland.
En joeg zichzelf de dood in, in een louche goktent.
Hij leende z'n geld van de verkeerde geldschieters.
Hij nam geen stuiver aan van mij.
Nee hoor. Die grote stommeling ook, met z'n trots.
Maria, jij bent een Merryweather...
en hier hoor je thuis, hier op Moonacre.
Zo zie je maar. Alles keurig geregeld.
De bibliotheek is privé, en mijn studeerkamer verboden.
En hier hebben we...
de oostvleugel, gesloten. De westvleugel, verboden terrein.
Dat was alles. En hier binnen... - Is er iets aan die overvallen te doen?
Ja, je moet je er niet mee bemoeien.
Pardon? - Zorg dat je uit het bos blijft.
Maar waarom dan? Wie zijn 't?
Het bos wordt geteisterd door een bende schurken. De De Noirs.
De De Noirs uit het sprookjesboek? - Deze zijn echt.
Stropers, bandieten, plunderaars, noem maar op.
Dames, dit zal jullie wel bevallen.
Jullie leslokaal, dames.
'Et que jamais leurs coeurs ne s' accorderent mieux. La soif de...
Leurs coeurs la soif de se baigner...'
Digweed, breng me m'n rijzweep.
Moet ik daar op? - Ze kan niet rijden, neem ik aan.
Een dame hoort niet op een paard. Die wezens zijn onrustig...
en het zijn brute beesten, dus...
Daar is er nog een. Heremetijd.
U staat in de paardenpoep, juffrouw.
Ik denk, heer Benjamin...
dat dit een geschikt moment voor mij is om me te verontschuldigen.
Sterkte, m'n lieve Maria. - Kom, Maria.
Elke Merryweather kan paardrijden.
Dat zit ons in 't bloed. Dit is Periwinkle.
Ze is wat onrustig, maar wel trouw.
Gewoon je hand ophouden.
Ik beloof je dat je handje er straks nog aanzit.
Ziet u wel, juffrouw. Ze vertrouwt u.
Je kunt goed overweg met Periwinkle.
Ze is alleen een beetje eigengereid.
We kunnen maar beter teruggaan. Het is al laat.
Ik heb 't echt naar m'n zin. Zou ik iets langer buiten mogen blijven?
Als je belooft binnen de grenzen van Moonacre te blijven.
En onthoud, ik kan je veiligheid alleen garanderen als je wegblijft uit het bos.
Ik ben voor 't donker thuis, en Periwinkle zal goed voor me zorgen.
Goed dan.
Kom, Atlas. - Tot straks, oom.
Wat is er eigenlijk zo bijzonder aan dit bos?
Blijf jij maar hier.
Ach, arm beestje. Wie heeft je dit aangedaan?
Hier, kom maar.
Eén val, twee keer beet. - Wat wilt u?
Meisjes moeten zo'n schepseltje helpen.
Ik weet wie jullie zijn. Bandieten en plunderaars.
Een vechtertje, he?
Jij. - Jij gaat nu met ons mee.
M'n vader zou een moord doen om jou te ontmoeten.
Het is die hellehond. Robin, we smeren 'm.
Bedankt. Ben jij nou een hellehond?
Kom op, kleintje. Dan neem ik je mee naar huis.
Robin, je vader komt eraan.
Waarom is dit mijn lot?
Om vader te zijn van een waardeloos, onnadenkend joch.
Hup. In galop.
Heb je nog wat opgestoken van je rit met Periwinkle?
Ik heb hier een gewonde haas.
Dat, jongedame, is een zeldzaam Moonacre-konijn.
Het prachtigste en dapperste dier dat er bestaat.
Nu moet je ook maar voor haar zorgen.
Al vraag ik me ernstig af of ze de ochtend wel zal halen.
Blijf voortaan bij het bos vandaan.
Heremetijd zeg. Kijk nou. Je jurk.
Er zit iets levends in je hoed.
Juffrouw Heliotroop, blijft u alstublieft kalm.
Het is een Moonacre-konijn.
Een prachtig, dapper en braaf schepsel.
Ik ga voor haar zorgen.
En ik noem haar Serena.
Oom...
ik heb heel wat met u te bespreken.
In dit huis gebeuren de raarste dingen.
Om te beginnen, wie legt al die jurken en die koekjes in m'n kamer?
De sterren op m'n plafond bewegen. En er loopt een wit paard buiten.
In dit huis verschijnt en beweegt van alles...
de piano speelt uit zichzelf...
en ik heb de keuken nooit gezien. Dus waar komt al dat eten vandaan?
Kun je alsjeblieft ophouden met al die vragen?
Oom, ik...
Ga maar zitten, kind.
Waar gaan we heen?
Wrolf?
Marmaduke Scarlet, kok der koks.
Geheel tot uw dienst, kleine prinses.
Hoe deed u dat nou? - Snij eens wat kervel voor me, wil je.
Hup, hup. Niet beuzelen en treuzelen.
Ik weet niet hoe kervel eruitziet. - Dat geeft niks. lk doe 't wel.
Bent u degene die mij altijd melk en koekjes bezorgt?
koekjes en fruit zo zoet doen 't als traktatie altijd goed
Deze laatste paar dagen heb ik inspiratie voor twee.
Maanstofsoufflé, sterren, schuimgebakjes...
Ik ben zo gezegd weer in topvorm.
Zou u alstublieft één momentje stil willen staan?
Er is toch wel iemand die me antwoord kan geven.
Kleine prinses, er is een beetje magie teruggekeerd in deze vallei.
Maar je moet nog verder lezen in het boek.
Het boek? M'n vaders boek? Maar dat heeft m'n oom me afgepakt.
In de bieb misschien? Daar vind je 't vast.
Daar in de kast staat een dun boek. 'Geheime deuren en Opbergplaatsen'.
Je lust vast wel 'n stuk Sterrenkijkertaart tijdens je zoektocht.
De Maanprinses geloofde oorecht in de goedheid van de mensen.
Maar zij toonden al gauw de hebzucht in hun harten.
Zowel haar vader als haar verloofde eiste de kracht van de parels op.
Wij zijn de Uitverkorenen.
Deze parels blijven in de De Noir-familie, voor eeuwig.
Kom met mij mee. Laat Moonacre je thuis zijn, en ik je familie.
Spreek de waarheid.
Met de kracht van deze parels zal ik alleen over deze vallei heersen.
Nee, wij samen.
Ik bedoel dat we tezamen over deze vallei zullen heersen.
Deze parels behoren niemand toe. De natuur is hun meester.
Geef ze aan mij. - Nee, geef ze aan mij.
Nee, niet doen. Hou daarmee op.
Laat jullie harten niet leiden door hebzucht.
Verraden door haar dierbaarste...
liet de Maanprinses de kracht die haar geschonken was spreken.
En een gruwelijke vloek daalde neer over beide families.
Hoor mij aan.
Jullie wilden de natuur misbruiken, en daarvoor zullen jullie boeten.
De natuur zal zich wreken en een vloek over deze vallei brengen.
Ooit zal een zuiver hart jullie tegemoet treden.
En mocht zij niet gehoord worden...
als de vijfduizendste maan opkomt...
dan zal deze vallei verdwijnen in een eeuwig durende duisternis.
De Maanparels waren onvindbaar, en niemand wist waar ze waren.
Marmaduke, het huis, de vallei, het is allemaal...
Vervloekt?
Jazeker. Kijk maar eens om je heen.
Alles wat je ziet valt uit elkaar.
Sinds die dag is de band tussen de twee families...
volledig verwoest door trots en nietsontziende haat.
En de enige persoon die deze vloek kan opheffen is een ware Maanprinses.
De Maanprinses? Maar die leefde toch honderden jaren geleden?
De legende verhaalt over een klein wit paardje.
Een mythisch metgezel en beschermer, een magisch wezen.
Onzichtbaar voor iedereen, zeggen ze.
Behalve voor een ware Maanprinses.
U bedoelt...
dat ik dat dus zou zijn.
Dat 't mijn taak is die vloek op te heffen.
Iedereen kent de legende. De vrede zal niet terugkeren...
tot de parels zijn teruggegeven aan de zee en de families zijn herenigd.
Wat een onzin.
De tijd begint nu te dringen.
Vijfduizend manen om het recht te zetten.
Hou op. lk wil er geen woord meer over horen.
Jullie zijn niet goed wijs.
Driehonderd vierentachtig jaren...
maal dertien voor de maansomlopen per jaar.
Plus...
zeven manen in dit jaar.
Dat is...
opgeteld...
vierduizend negenhonderd-negen-en-negentig.
Serena, de maan die nu opkomt zal dus de vijfduizendste maan zijn.
Iedereen kent de legende.
Deze parels behoren niemand toe.
Vijfduizend manen om het recht te zetten.
Jij bent een Merryweather.
Wij zijn de Uitverkorenen.
Blijf bij het bos vandaan.
De vrede zal nooit meer terugkeren.
Boeten zul je.
Ik moet weg van deze vreselijke plek.
Ik wil er niks meer mee te maken hebben.
Juffrouw Heliotroop zal goed voor je zorgen.
Wie bent u?
U lijkt precies op die dame die ik op 't schilderij heb gezien.
Kom verder.
Kom gerust binnen.
Jij ondeugende egel, zit je weer in mijn lievelingsstoel?
Brutale aap.
Rustig blijven en geen onverwachte bewegingen maken.
Anders raakt ze nog in paniek. - Ik zal 't proberen.
Ik had 't tegen de slang.
Ik probeer zoveel mogelijk gewonde dieren te redden.
Verwijst de 'L' op al m'n jurken soms naar u?
Ja, dat kloot.
Mijn naam is Loveday.
Geraniums verliezen hun bloei...
rozemarijn verzacht onze angst...
ons bestaan nadert z'n einde, m'n kind.
De maan zal ons niet voor eeuwig liefhebben.
Je hebt iets gezien, of niet soms? Vertel 't me.
Ik moet nu echt weg.
Het spijt me. Ik heb je laten schrikken, he?
Ik moet nog wennen aan bezoek.
Ik zou dolgraag vriendschap met je sluiten.
Het heeft ook weinig zin. Je vader probeerde ook te vluchten.
Maar je kunt je niet verbergen.
Hij heeft je hier naartoe gestuurd omdat jij op Moonacre thuishoort.
Jij en ik zijn gelijk.
Alleen...
Alleen wat?
Waar ik gefaald heb, zou jij kunnen slagen.
Maar mijn oom dan, heer Benjamin. Kan hij ons niet helpen?
Ik verbied je die naam nog uit te spreken in mijn aanwezigheid.
Je verleden ligt achter je.
Je toekomst wacht op je, als je dat wilt.
Het is aan jou.
Ik wil wel helpen, maar ik heb geen idee waar ik moet beginnen.
Zoek de parels. Niemand weet waar ze zijn.
Beide families beschuldigen elkaar van diefstal.
Ze zijn allebei schuldig.
De De Noirs hebben 't kistje gestolen en wij hebben vast de sleutel.
De sleutel...
Nu het kistje nog. U moet me brengen. - Waarheen?
Naar de De Noirs. U moet me laten zien waar ze wonen.
Ik kan 't niet. Echt niet. - Daar is 't.
Dit wordt me te veel. Echt, dit kan ik niet. - Loveday, alles goed met u?
Het spijt me. Ik kan niet terug.
Loveday.
Opschieten, jullie.
Ik kan die meid wel ontvoeren.
Je zet geen voet op dat landgoed. Dat huis is vervloekt.
Bovendien heb ik vernomen...
dat ze op 't punt staat haar ondergang tegemoet te treden.
Blijf van me af.
Het is me een aangenaam genoegen, Maanprinses.
Kijk, wat hebben we hier?
Ze komt ons de verloren sleutel terugbrengen, heren.
Want die verachtelijke De Noirs hebben de Maanparels...
hier al die tijd gewoon verborgen gehouden. Of niet soms?
Dat is toch ook de waarheid? Uw voorvader heeft ze gestolen.
Mijn voorvader, zeg je?
Wellicht wordt 't tijd dat ik je aan iemand voorstel.
Maria Merryweather. De laatste Maanprinses.
Heer William...
De allereerste Coeur de Noir.
Het Parelkistje.
En jij was zo vriendelijk om ons de sleutel te brengen.
U heeft ze verstoot.
Ze zijn hier nooit geweest, dame.
Die laaghartige Merryweathers van je hebben ze meegenomen.
Nog voordat hij het kistje kon oprapen.
Ze zijn er met de parels vandoor gegaan.
Maar zeer binnenkort zal de fatale maan zich aandienen...
en zullen die rovende Merryweathers hun straf ondergaan.
En nu je in ons midden bent, zal er niemand zijn die dat kan tegenhouden.
En dan zal de hele vallei aan ons toebehoren.
En kunnen de De Noirs eindelijk genieten van hun welverdiende wraak.
Blijf van me af, schoft.
Je bent wel bijdehand voor een klein meisje in de problemen.
David zei al dat 't een vechtertje was.
Heks. - Ik zou 't niet pikken.
Sluit haar op. - Goed, heer.
Welkom in je nieuwe kamer. Word maar fijn vriendjes met de kakkerlakken.
Droom maar lekker.
Kom, we gaan. Hou haar in de gaten. Ze is lastig.
Waar is die meid?
Onvoorstelbaar.
Absoluut onverantwoordelijk. - Absoluut.
Onbezonnen en dwaas. - Dat ook, ja. Dat ook...
Die jurk ook.
Kom terug, jij kleine heks.
Ze gaat er vandoor. - Staan blijven.
Laat haar niet ontsnappen. - Grijp haar. Hou haar tegen.
Zit niet zo te suffen man. Er achteraan.
Prinsesje...
En wat wou je nu gaan doen?
Vlug. Achter haar aan.
Ze maakt in haar eentje geen schijn van kans in dat bos.
Hier kan ze niet zitten. We gaan naar de noordkant.
Vlieg op en vind haar.
Ik wil haar hoofd.
Ze mag de vloek niet verbreken.
Hun dood is onze victorie.
Koppig kind... Was nou op je plek gebleven.
Robin...
Kom mee.
Hierheen.
Wrolf....
We moeten snel zijn. Kun je me de weg naar huis wijzen?
Die hellehond zal je niet eeuwig kunnen beschermen.
Maria.
De jonge juffrouw is weer thuis, heer Benjamin.
Oom Benjamin, juffrouw Heliotroop, ik heb zoveel te vertellen...
Maar Maria, waar is je...
Juffrouw Heliotroop.
Het gaat wel weer.
Maar waar zijn je kleren, m'n lieve kind?
Hoe durf je in zo'n staat en zo laat thuis te komen.
Het spijt me, maar ik kan 't uitleggen. Ik was in het bos, en daar...
Had ik je niet gezegd uit 't bos weg te blijven?
Ja, maar ik heb u zo veel te vertellen...
Naar je kamer, en fatsoeneer je een beetje.
Maar... - Doe wat ik zeg.
U moet niet denken dat u m'n vader bent.
Maria, lieverd, ik...
Maria? Doe die deur open.
Luister...
Het is best mogelijk dat ik wat overdreven heb gereageerd...
maar je bent wel heel lang weggeweest.
En zonder dat wij er iets van wisten.
Ik... Wij...
Juffrouw Heliotroop was buiten zinnen van bezorgdheid.
Ik weet dat vrouwen en ik het niet altijd met elkaar eens zijn.
Maar ik zou liegen als ik zou beweren...
dat ik niet blij ben dat je terug bent.
Wie heeft dit hier teruggehangen?
Digweed. Digweed. Haal dit portret onmiddellijk weg.
Nog even, en er zijn geen sterren meer over, Serena.
De maan komt alsmaar dichterbij.
Wat moeten we doen?
U had me nooit in de steek mogen laten. Daar in het bos.
Deze japon was van de allereerste Maanprinses.
Kun je 't me vergeven?
Hij lijkt wel voor je gemaakt.
Het is allemaal hopeloos. - Wat?
Die zoektocht naar de parels is moeilijker dan ik dacht.
Ze zouden hier ergens moeten zijn. Verborgen.
Kom op, ga met me mee.
Waar naartoe dan? Naar beneden? Nee, geen sprake van.
Mag ik de jurk van de bruid wel zien? - Ik wilde je m'n ware ik tonen.
Wat bedoel je daar nou mee?
Benjamin...
Ik moet je iets bekennen. Iets wat ik je al veel eerder had moeten vertellen.
O, mijn liefste...
Wat is er dan?
Ik ben niet wie je denkt dat ik ben.
Ik ben een De Noir.
Merryweathers zouden niet deugen, maar sinds ik jou ken heb, weet ik beter.
Je hebt me er ingeluisd.
Je deed alsof je van me hield.
Je ging achter m'n rug om op zoek naar die verwenste parels.
Je vader zit hierachter, of niet soms?
Nee, sinds onze verloving wil hij niks meer van me weten.
Snap je niet dat onze liefde onze families weer bij elkaar kan brengen?
En een einde maken aan deze vloek. - Hou toch op met die onzin.
Je stouwt mijn huis vol met die De Noir bloemen.
Je begrijpt 't niet. De kracht van liefde verandert alles.
Nee, m'n lief. Haat verandert alles.
Dus uw poging om de families te herenigen was mislukt.
M'n hart was gebroken.
Ik denk dat zijn hart ook gebroken is.
Maar hij heeft me wel aan mijn lot overgelaten.
Het moet wel een enorme klap voor hem geweest zijn.
Ik bedoel, misschien had u hem wat meer de tijd moeten geven...
en u moeten verontschuldigen. - Ik?
Je begrijpt het gewoon niet, he.
Maar er is één ding dat ik wel goed begrijp.
De ware vloek van deze vallei is trots.
Digweed, niet doen. - Ik volg heer Benjamins orders op.
Verroer je niet. Ik ben zo terug.
Dus die vrouw van het portret is de eerste Maanprinses?
Dat kloot, ja.
Maria, en hoe zat 't nou precies met die vloek?
Heremetijd. - Daar is ze weer.
Als er een nieuwe Maanprinses aantreedt, verschijnt dit portret weer.
Maar kijk nou eens goed.
Digweed, je mag wel weer bewegen.
Goddank.
Zagen jullie dat? Kijk. Ze laat 't ons zien. Zij heeft de parels verstoot.
Maria, wil je ons soms zeggen...
dat de Maanprinses de parels zelf heeft meegenomen?
Dat kloot, en ze toont me waar ze ze heeft verborgen.
Maar waar? Waar heeft ze ze verstoot?
In een boom. In 't bos. - Daar hebben we wat aan.
Ze heeft me de omgeving laten zien. Ik denk dat ik de plek wel zou herkennen.
Ik ken maar één persoon die dat bos als z'n broekzak kent.
Iemand die er zowat mee vergroeid is.
Robin? Geen denken aan. Dat is een arrogante ellendeling.
Ik wil hem nooit meer zien.
Dat is m'n goed recht. Het is een kwestie van...
Trots?
Succes, kleine prinses.
Stop, wacht.
Nee, juffrouw Heliotroop, U kunt me niet tegenhouden.
Moonacre is m'n thuis en ik zal ervoor vechten.
Ik besef dat je dit moet doen.
Ik begin 't een beetje te begrijpen.
Ik geloof in jou.
Dag. - Dag, juffrouw.
Wees voorzichtig. - Natuurlijk.
De oost, heer Benjamin.
Loveday.
Liefste Loveday, kom vanmiddag naar Moonacre
Prinses...
Je geeft jezelf over, wat sportief.
De grote vallenzetter in de val. - Haal me naar beneden, kleine heks.
Met genoegen.
Als je dat maar laat.
M'n voet.
Bedankt, m'n lieve Serena. Ga maar.
Alsjeblieft.
Wacht. Dit doet echt pijn. Ik voel het bloed naar m'n hoofd stromen.
Nee, daar trap ik heus niet in. Ik laat je alleen los...
als je belooft één ding voor mij te doen.
Je moet beloven naar me te luisteren.
Zeg 'ik beloof 't je'. Zeg 't nou maar.
Ik beloof 't je.
Je hebt gewonnen. Maak me nu los. - Komt voor elkaar.
Wat moet hij nou weer?
Jij bent een De Noir.
Dus hij zal je waarschijnlijk iets willen aandoen.
Ik luister.
Juffrouw De Noir. - Heer Benjamin...
Daar ben ik dan.
Een excuus is wel op z'n plaats. - Ja, dat kloot.
Het is duidelijk dat zulk gedrag niet door de beugel kon.
Dat kloot.
Het spijt me. - En terecht.
Sorry, wat zei je?
Het is niet makkelijk 't je te vergeven... - Het mij te vergeven? Hoezo?
Doe maar niet alsof je van niks weet. Jij hebt me uitgenodigd.
Jij vroeg mij juist of je hier mocht komen. - Hoe bedoel je?
Maria.
Waar hangt die meid uit?
Dag. - Robin, alsjeblieft.
Ik heb je beloofd te luisteren. En dat heb ik gedaan.
Robin, je moet me helpen. Echt waar. - Jij bent een Merryweather.
Ik zou je moeten doden. - Dan houdt de vallei ook op te bestaan.
Jij en ik hebben nog de tijd om de vloek te verbreken.
Tot vanavond. - Ik luister nog steeds.
Ze is in 't bos gesignaleerd.
Deze keer zal ze me niet ontsnappen.
Dat bos zit vol soldaten die opdracht hebben gekregen haar te vermoorden.
Ik had er nooit mee ingestemd als ik...
Ik was niet op de hoogte, dus ik...
Ik ga naar haar toe. - Doe niet zo raar. Ik ga.
Ik ken 't bos op m'n duimpje.
Volgens mij weet ik precies waar Maria zich ophoudt.
Hoe weet je dat? - Ik ben een uitmuntende chef, madame.
Derhalve ben ik in het bezit van een uitmuntende neus.
Als kleine jongen zwierf ik soms dagen door de bossen...
en m'n neus onderscheidde alles wat bewoog.
En ze heeft me gezegd waar ze naartoe ging.
Wat deed je daar? - Een dwaalspoor.
Wat doe jij met linten van mij op zak?
Ze liggen in een boom. Je zult de boom zo herkennen.
Hij heeft gigantische wortels, die zich slingeren...
Ik ken die plek wel.
Stel dat ik besluit je te helpen.
En stel dat we die parels ook daadwerkelijk vinden. Wat dan?
Nou, dan geven we de parels terug aan de zee en dan...
Je weet dat mijn vader achter je aanzit? - Dan moeten we snel de parels vinden.
Deze missie is gevaarlijk, en niet geschikt voor een vrouw.
Had dat tegen Maria gezegd. - Heb ik ook gedaan. Meerdere malen.
Wacht.
Kijk nou. Nog een vrouw die ons komt versterken.
We hebben u niet nodig bij deze expeditie.
Niet nodig?
Maar...
Dat lucht op. Bedankt, Dogweed.
Goed. Ik zorg al praktisch vanaf haar geboorte voor Maria.
Dus ik laat haar niet in de steek.
Ik weet wel welke kant we op moeten.
Kom dan.
Waar ging hij nou heen?
Marmaduke?
Rijstebrijbrein. Waar ben je mee bezig? - Pannen en potten, zeg.
Sorry, meneer. U ziet hier een iets te enthousiaste kok.
Het lijkt erop dat ik in de keuken meer in m'n element ben.
Wijs ons nu maar gewoon de weg. - Jawel.
Het huis raakt in verval. Dat doet me veel verdriet.
Als je er zo op gesteld was, waarom ben je dan gegaan?
Je hebt alles waar ik op gesteld was van me afgenomen. Blijven had geen zin.
Ben je ver weg gevlucht? - Nee, eigenlijk niet.
Dat had je geweten als je me was komen zoeken.
Hij heeft maandenlang rondgereden.
Het gehele graafschap uitgekamd, op zoek naar u.
Marmaduke...
Jij leidt deze expeditie toch? - Jazeker.
Aardbei...
Die kant op.
We maken meer kans om haar te vinden...
als we in meerdere richtingen tegelijk gaan zoeken.
Voorbij de open plek is nog een heuvel. En dan zijn we er al.
Wrolf?
Robin?
Meekomen, jochie. Hier dat mes.
Lopen.
Dit is fraai. - Vader, ik kan 't uitleggen.
Ik was al door één van m'n kinderen verraden.
Dus nu blijkt haar broer ook een verrader te zijn.
Ik zal zelf wel afrekenen met die prinses.
Grondig en voorgoed.
Dulac. Opschieten.
Hier is 't.
Waar zijn de parels? - Niet doen. Luister dan.
De maan zal ons allen doden.
Nee, de hellehond. Hij is ontsnapt.
Achteruit.
Wrolf, we moeten Maria zoeken.
Je hebt me al die tijd voorgelogen. - Maria, rustig.
U raakt haar niet aan. - Doe dat mes weg.
Luister naar wat Maria te zeggen heeft.
Verrader. Je bestaat niet meer voor me.
Kom mee.
Ik weet jullie te vinden.
Op de plek waar alles begon.
Daar zijn ze, Dulac. - Vlug. Ze halen ons in.
Hier in.
Waar zijn ze gebleven? Ze moeten hier toch in de buurt zijn.
Robin, moet je hier 's kijken.
Deze moet van haar zijn.
Waar heeft u ze verborgen?
De parels.
Doe die deur open.
Robin, wegwezen.
Is daar iemand?
Hekserij. Dit is onmogelijk.
Wat is het donker.
Maanparels, wij hebben jullie kracht nodig. Wijs ons de weg.
Het is ineens zo stil.
Dat komt omdat de vrouwen er niet zijn.
Heer Benjamin.
We zijn verdwaald.
Maria. - Robin, kom mee.
Zag je dat? Ze wijst ons de weg.
Coeur de Noir.
Merryweather.
Goedenavond.
Dat nichtje van je heeft gefaald.
Als je haar ook maar één haar hebt gekrenkt, dan zal ik je...
Niet doen.
Nee, oom. - Vader, we hebben ze.
Maria, goddank. - Kijk.
Hier die parels. - Ze hebben ons rampspoed gebracht.
Die rampspoed is geboren uit de hebzucht die in onze harten schuilt.
Vader...
Waarom laat u uw hart regeren door haat?
M'n dochter...
De duisternis houdt u in haar macht.
Het komt door hem. Allemaal door hem.
Vader.
Benjamin.
Kijk.
De vijfduizendste maan. De vloek zal overwinnen.
Tenzij jullie je trots opzij kunnen zetten.
Alleen dan zijn we gered. En pas dan zal de vallei verlost zijn.
Jij eerst. - Nee, na u.
Dan zal ik het zelf wel oplossen.
Bij de vijfduizendste maan...
verbreek ik, Maria Merryweather, Maanprinses van Moonacre...
de vloek die ons in duisternis hult.
Aanvaard wat aan u toebehoort.
M'n lieve kind. Je leeft nog.
Oom.
Was je bezorgd om me, Robin? - Welnee. Dat was een makkie.
Jij bent de ware Maanprinses.
Kattentanden. - Dat is een zwarte leeuw, heer.
Het is in orde, oom.
Het is Wrolf maar.
Vergeef me alsjeblieft m'n koppige trots.
Loveday...
Verroer je niet. lk schakel haar voorgoed uit.
Niet doen Dulac, dwaas.
Stop daarmee. U doet me echt pijn.
Daar is de reddingsploeg, heer.
Maria. Daar ben ik hoor, lief kind. Ik kom je redden.
Dank u, maar dat is niet meer nodig.
Loveday...
Hoor ik daar bruidsklokken?
O, juffrouw...
Meneer Dogwood.
Zo zie je maar... Alles keurig geregeld.